Het publiek dat dan eerst wat onwennig en met veel ontzag de solo's stond te aanhoren, krijgt er steeds weer en meer zin, er wordt geshaked en
Henk (Van de Sypt- ex Last Call en met vanalles bezig, ooit ook guestsinger op de 'Hoodoo Deluxe' CD)
neemt hier achter in de zaal het voortouw met soepele beentjes. Ja, het songwerk leent zich daartoe wel met o.a. de shuffle 'Going to NY', "Sweet Little QT Pie' of de jive
'Go Ahead'n Scratch'. D'er zitten ook een paar nieuw geschreven nummers bij, 'Freeze the Clock' en Providential' en alvast eentje d'er van klonk erg goed, vraag niet welk...
ik heb nog steeds geen nieuw recordertje sinds het vorige 'in de was' gebleven is...en op de site van de band doen de 'media links' het voorlopig nog niet..
Naar het einde toe wordt het echt zelfs nog machtig goed bij 'Help Me' (Sony Boy Williamson), wanneer beide solisten mekaar uitdagen en aan het duelleren gaan.
______________________________________________________________________________________________________________________________
De band Déja-Blue, met frontman El Grande, die zes jaar lang actief was in The Hoodoogang, verenigt zo oud en jong.
Bij de nog jonge gitarist Raffe Claes hoor je dat zowel blues als jazz hem vertrouwd zijn en dat
hij zich verdiepte in beide genres. Ook de ritmesectie verstond de kunst om je op sleeptouw te nemen...
__________________________________________________________________________________________________________________
Na vakkundig klaargestoomd te worden door deze drie bands was het publiek klaar om door de heren van Déja-Blue ingepakt te worden.
Dat moet ook zanger El Grande in de gaten hebben gehad, want in een mum van tijd liet dit vijfkoppig bluesgezelschap het
festival direct ontploffen. Bij Déja-Blue konden we dan ook terecht voor het meer sfeervolle, jazzy werk, een band die voornamelijk teert
op de wisselwerking tussen het jonge geweld van gitarist Raffe Claes en de ervaring van frontman El Grande (ex-Hoodoogang).
Met een nummer als 'Going to New York' werden er enkele voorzichtige passen naar het jazz-genre gezet, hoewel de ondertoon duidelijk blues bleef.
_________________________________________________________________________________________________________________________